vegmeisterskap (2026-09-12)

Eg kjende meg rusten før start, og ut frå start skjønte eg fort at dette ikkje var nokon god dag for å prøve å løpe...

Ingen bombe å bli knust av Nonstad, Helgaas og Bjørseth, men meir uvand å bli knust også av resten av startlista, men slik blei det...

start - 1.: OK, sjølv om eg føler at eg ikkje heilt får opp farta...

1. - 2.: Merkar då eg startar stigninga at det svimlar for meg, og at dette ikkje er dagen, men eg skal i alle fall gjennom...

2. - 3.: Calle susar forbi, sjølv om han hevdar å vere i råtten form, og eg er sist i løypa, og ser ingen fleire frå mi løype vidare.

3. - 7.: Enkel høgfjellsorientering, i terreng eg normalt ville ha kost meg i.

7. - 8.: Får ikkje heilt tak på kartet her, men tek meg greitt inn.

8. - 9.: Eg ligg ikkje i forkant med å lese løypa, og får meg eit mentalt sjokk når eg ser at eg skal klatre meir, men eg kjem meg opp til det som er (og truleg også blir) årets høgaste post.

9. - 10.: Enkelt strekk med 100% opplagt vegval, og der posten er synleg på fleire hundre meters avstand...

10. - 11.: Er blitt sløv, og siktar meg nedover frå ein stein som ikkje står på kartet, og kjem for langt til høgre og for langt ned. 2 minutt...

11. - 12.: Får heller ikkje fart her, på eit strekk som normalt skulle ha passa meg veldig bra...

12. - 13.: Terrenget skiftar totalt karakter då eg kryssar vegen, og eg grumsar meg nedover utan å klare å lese kartet, og svingar ned ei gul stripe som er tydeleg i terrenget, men som eg ikkje ser på kartet, og ender i ei steinrøys. Eg tek meg inn på det eg ser ute i myra til venstre, men nye 2 minutt... Idiotisk ikkje å ta vegval via myr...

13. - 14.: OK

14. - 15.: Grumsete inngang, med mykje som står/ligg i vegen for mitt ikkje akkurat lette steg...

15. - mål: Eg slit meg opp til vegen, og klarar på eit vis å løpe til mål, så då fekk eg i alle fall fullført i min første vegmeisterskap som pensjonist...